คณะรัฐมนตรีอนุมัติการช่วยเหลือผ่านบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ให้ผู้ลงทะเบียนคนจนไว้กับกระทรวงการคลังจำนวน 11.67 ล้านคน นำไปลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือน รวมเงินที่รัฐต้องจ่าย 41,940 ล้านบาท/ปี หรือเฉลี่ย 3,615 ล้านบาท/เดือน
แบ่งเป็นวงเงินรายเดือนเพื่อซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค สินค้าเพื่อการศึกษา วัตถุดิบเพื่อเกษตรกรรมจากร้านธงฟ้าประชารัฐ และร้าน อื่นๆ ของกระทรวงพาณิชย์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคมเป็นต้นไป
ผู้มีรายได้มากกว่า 30,000-100,000 บาท/ปี ได้รับวงเงินผ่านบัตร 200 บาท/เดือน หรือ 2,400 บาท/ปี
ส่วนผู้มีรายได้ต่ำกว่า 30,000 บาท/ปี ได้รับวงเงินผ่านบัตร 300 บาท/เดือน หรือ 3,600 บาท/ปี
โดยมีผู้ถูกตัดสิทธิจำนวน 2.53 ล้านราย เพราะขาดคุณสมบัติ
ทั้งหมดมีคุณสมบัติตรงตามที่รัฐบาลกำหนด แม้ผู้ที่จบการศึกษาระดับปริญญา ที่มาลงทะเบียน หากคุณสมบัติตรงตามระเบียบและมีรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจน ก็ไม่ถูกตัดสิทธิ
นอกจากนี้ ยังมีวงเงินส่วนลดค่าซื้อก๊าซหุงต้ม จากร้านค้ากระทรวงพลังงาน 45 บาท/คน/3 เดือน ส่วนค่าน้ำประปา ค่าไฟฟ้า ไม่อยู่ในความช่วยเหลือนี้
เงินลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าโดยสารรถเมล์/รถไฟฟ้าจำนวน 500 บาท/เดือน วงเงินค่าโดยสารรถบขส. จำนวน 500 บาท/เดือน และวงเงินค่าโดยสารรถไฟจำนวน 500 บาท/เดือน และหากใช้ไม่หมดไม่สามารถสะสมได้
พร้อมกันนี้ก็จะยกเลิกบริการรถไฟและรถเมล์ฟรีด้วย
มีเสียงสะท้อนจากผู้รอบรู้หลายวงการตามมามากมายสำหรับโครงการนี้
นอกจากถูกมองว่ามีผลประโยชน์ทางการเมือง แอบแฝงอยู่แล้ว ยังสะท้อนการแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำไม่ตรงจุด เพราะผู้มีรายได้น้อยจริงๆ ไม่ได้ต้องการเงิน 200-300 บาท แต่ต้องการสวัสดิการที่ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตมากกว่า
อีกทั้งการขึ้นทะเบียนคนจน การจัดทำบัตรคนจน ก็อาจเป็นการตอกย้ำว่าความเป็นคนจน ซึ่งอาจจะได้รับการดูแลแบบคนยากจน
มองอีกด้านเป็นการลดความเป็นมนุษย์ที่ไม่เท่ากันของผู้ที่ได้รับบัตรหรือไม่