ยายโพสขอรับบริจาคของใช้ ช่วยหลานสาวป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย หลังพ่อแม่แยกทาง ตอนนี้ต้องขายไร่นาและจำนองบ้านเพื่อนำเงินมาซื้อข้าวของเครื่องใช้ ไม่มีแม้เงินจะซื้อกระดาษทิชชู่
จากกรณีเมื่อวันที่ 1 มิ.ย. 64 ได้มีผู้ใช้เฟสบุ๊คชื่อ ออ่นจันทร์ ทิพโชติ ได้โพสภาพข้อความว่า “ขออนุญาตทางเพจนะคะ ช่วยเป็นสะพานบุญให้น้อง ด้วย ค่ะ น้องป่วยเป็นมะเร็ง ติดเตียง อยู่ที่โรงพยาบาลร้อยเอ็ด 3 ปีกว่าแล้วค่ะ ตอนนี้ต้องการแพมเพิส ไซส์ xxl และกระดาษทิชชู ใครอยากช่วยเหลือน้อง บริจาคได้ที่บัญชีน้อง เด็กหญิงนิชนันท์ ไชยรถ หมายเลขบัญชี 020 186 297 694 ธนาคาร ธกส. สาขาโพธิ์ชัย”
ล่าสุดเมื่อวันที่ 2 มิ.ย.64 ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ไปที่โรงพยาบาลร้อยเอ็ด เพื่อสอบถามและตรวจสอบข้อมูลจากกรณีดังกล่าว ได้พบกับนางสาวอ่อนจันทร์ ทิพโชติ อายุ 45 ปี ชาว อ.โพธิ์ชัย จ.ร้อยเอ็ด ยายของผู้ป่วยเล่าให้กับทีมข่าวฟังว่า ก่อนหน้านี้ลูกสาวของตนได้คลอดบุตรสาวออกมา ซึ่งก็พบว่ามีความผิดปกติของร่างกาย ซึ่งตรวจพบชิ้นเนื้อมะเร็งบริเวณใกล้หัวใจ ซึ่งไม่สามารถผ่าชิ้นเนื้อดังกล่าวออกได้ ซึ่งแม่และพ่อของเด็กก็ได้เลิกลากัน และก็ไม่ส่งค่าเลี้ยงดูให้ตนเลย ซึ่งก็มีแต่พ่อเด็กที่มาช่วยดูน้องบ้าง และช่วยค่าแพทเพิสเป็นเงินหลักร้อยเท่านั้น ตนจึงได้ดูแลหลานสาวมาตั้งแต่เกิด ก็พยายามหาวิธีการรักษาทั้งแพทย์แผนปัจจุบันและแผนโบราณ แต่ก็ไม่สามารถรักษาโรคร้ายดังกล่าวได้ จนต้องนำน้องมานอนรักษาตามอาการที่โรงพยาบาลร้อยเอ็ด ได้เป็นระยะเวลากว่า 3 ปี ซึ่งตอนนี้น้องอายุได้ 8 ปี
ซึ่งตนกับสามีที่ขับแท็กซี่อยู่ กทม. ก็พยายามหาเงินมาไว้ซื้อของใช้สำหรับผู้ป่วยติดเตียง ที่จำเป็นจะต้องใช้ทุกวันก็คือ กระดาษทิชชู่ ทิชชู่เปียก และแพมเพิส เพราะน้องไม่สามารถหายใจด้วยตัวเอง จึงต้องใส่ท่อช่วยหายใจตลอดเวลา และมีน้ำลายไหลออกจากปากอยู่ตลอด ซึ่งก็ต้องใช้กระดาษทิชชู่รองเอาไว้เพื่อซับน้ำลายและเสมหะเวลาที่ดูดออกมา ส่วนค่าใช้จ่ายในการรักษาถึงจะไม่มี แต่ก็ใช้เงินไปกับข้าวของเครื่องใช้ของผู้ป่วยติดเตียง
แต่ตอนนี้สามีตนที่ขับแท็กซี่ที่ กทม. ก็ลำบากมากเพราะเป็นช่วงวิกฤตการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 ก็ไม่ค่อยมีผู้โดยสาร จนตอนนี้ตนได้ขายที่นา และเอาโฉนดบ้านไปจำนองเพื่อนำเงินมาซื้อข้าวของเครื่องใช้เหล่านี้ จนตอนนี้ไม่มีเงินที่จะใช้จ่ายในส่วนนี้แล้ว จึงอยากวิงวอนผู้มีจิตอันเป็นกุศลช่วยบริจาคสิ่งของเหล่านี้ผ่านบัญชีของน้อง เพื่อจะได้นำเงินมาซื้อของใช้สำหรับผู้ป่วยติดเตียงมาใช้กับน้อง ซึ่งตนก็ไม่รู้ว่าน้องจะอยู่กับตนได้นานอีกสักเท่าไร ก็ได้แต่หวังว่าน้องจะอยู่กับยายให้นานที่สุด เพราะตอนนี้หลานสาวก็นอนวาดรูปใส่เศษกระดาษ ซึ่งบางทีก็มีแพทย์พยาบาลมาช่วยซื้อพอเป็นค่าแพมเพิสสำหรับน้อง
